امروز بازی تیم پرسپولیس مقابل صنعت نفت آبادان بود . کسانی که فوتبال را دنبال می کنند می دانند که نتیجه بازی چند چند شد. هدف من از این پست مطلب در مورد خود بازی و یا برد پرسپولیس و باخت صنعت نفت نبود. هدف من گزارشگر این بازی بود.

به شخصه در عمرم تا به حال هیچ گزارش فوتبالی تا به این حد بی هیجان و یک طرفه گوش نکرده بودم. گاهی اوقات اینقدر از دست این گزارشگر عصبانی می شدم که دوست داشتم اصلا ادامه بازی را دیگر نگاه نکنم. اسم این گزارشگر را نمی دانم اما می خواهم بگم که آقای گزارشگر تو برای یک کشور گزارش می کنی نه یک شهر. طرفداری بسیار تابلو جنابعالی از تیم آبادانی سبب تنفر بقیه از این تیم می شود. چه طور وقتی که بازیکن نفت از ۴۰ متری شوت می زند یک فرصت استثنایی است اما هنگامی بازیکن پرسپولیس توپ را به تیر می زند شما ساکت هستید؟؟ یا در هنگام زدن 3 گل پرسپولیس انگار آب سردی بر رویتان ریختند.  حتی در بخش هایی یا صدای گزارش عقب بود یا شاید هم حواستان به یک جای دیگر بود. اینجور گزارشگری ها به درد بازی های تاخیری ساعت ۳ نصفه شب می خوره اونم مسابقات دوچرخه سواری چیپولینی ایتالیا تا همه به خواب برن. لزومی نداره که هرکس با لهجه صحبت نمی کنه گزارشگر بشه.

آبادان یک بازی دیگر را پخش زنده سراسری دارد و آن هم بازی با استقلال است . انشاالله در آن بازی دیگر اینجور گزارش کسل کننده و بی هیجان و یک طرفه ای را شاهد نباشیم.